Lieveheersbeestjes.

Breed.

Ze zijn hier overal met de wegen bezig en hier en daar komen we gele borden met ‘detour’ tegen wat zoiets betekent als omleiding. Zo ook die mooie nazomerdag.

Pierreville.

Van de hoofdweg af over een achterafweggetje. Voor zover ons oog kon kijken een lange rechte weg die het boerenland messcherp in tweeën leek te snijden. De zon stond hoog en toverde de mais en soja velden om in gele vlakken omzoomd met bossen in allerlei roodtinten. 

Waterval.

Eerst zagen we er 1 en al gauw waren het er honderden…ze vlogen overal en streken neer om massaal met ons mee te rijden op de voorruit. Honderden lieveheersbeestjes…..toen we uitstapten omdat een boer met een dertien meter brede combine de weg versperde…glipte er ook een paar naar binnen.

Camping.
Selfie.

Eentje liep er op het dashboard toen we paar uurtjes later Pierreville binnen reden en op een prachtig plekje langs de rivier neerstreken voor een lunch. Terwijl we ons broodje opaten werden we verrast door boer Pierre die ons een paar appeltjes kwam brengen en een praatje wilde maken. Ik denk dat er daar ook wel een paar de vrijheid kozen. 

Indian Summer.

Eentje met wel 8 stippen kwamen we tegen toen we boodschappen hadden ingeslagen voor de laatste paar dagen, hij kroop tussen de pakken muesli, yoghurt en de appeltjes. 

Indian Summer.

Toen we het al lang niet meer verwachtte zagen we de laatste twee. Ze zaten gebroederlijk (of zusterlijk) naast elkaar op het raam. De in fel rood, oranje en geel getooide bomen op de achtergrond zorgde voor een perfecte schutkleur. Heel voorzichtig lieten we ze op een stukje papier kruipen… beide sloegen hun vleugeltjes uit om met een sierlijke boog het herfstbos in te vliegen. 

Selfie.

Wij hebben genoten van dit stuk Canada.. de natuur met al zijn kleuren leek vaak onwerkelijk en de foto’s geven nog maar een fractie daarvan weer.

Indian Summer.

Nu zijn we in Montreal en morgen reizen we met de trein naar Toronto en vervolgens met een auto naar St Catharine. Wat zal het fijn zijn om de familie daar weer te zien! 

Indian Summer.

Zonnige herfstgroeten Mieke (tekst) en Herman (foto’s)

Indian Summer.

Impressies uit Montreal.

Uitzicht over downtown Montreal.

Je kent het vast wel dat gevoel dat je hart in je keel zit…zo maar van het ene op het andere moment…dat gevoel had ik ook daar op dat metro perron in Montréal.

Montreal, oude haven.

Tien minuten daarvoor hadden we koffie zitten drinken bij een klein ondergrondse cafeetje. Mijn rugzak had ik over de leuning van mijn stoel gehangen. Heel relaxt gingen we door de toegangspoortjes en met de lift verder naar beneden…tot op het perron. Daar zomaar ineens, besefte ik dat mijn tas, met paspoorten, telefoon, portemonnees en alle pasjes, niet op mijn rug hing.

Natuur.

Nog nooit ben ik zo snel een trap opgerend, me weer door de controle poortjes gewurmd en een gang door geracet…én mijn tas met alles er nog in, hing er gewoon nog. Een oude man die een tafel ernaast zat lachte me vriendelijk toe. 
Ook de buschauffeur verraste ons op die zelfde dag door ons bepakt en bezakt gewoon voor de ingang van de camperverhuurder af te zetten. 

Natuur.

De weergoden zijn hier al in de winterstemming…het is flink koud en kamperen in oktober is toch wel wat anders dan als de temperaturen 20 graden of meer zijn. In Montréal zagen we het al aankomen, dus hebben we jassen, muts en truien gekocht. Flink aangekleed trekken we de bergen in. Op de campings midden in de natuur zijn we tot nu toe bijna de enige gasten, het is dan ook oorverdovend stil… 

Trail.

Vanmorgen werden we wakker, de eekhoorntjes liepen over de motorkap en keken brutaal naar binnen, de zon kwam op en zetten de bossen rondom het meertje in vuur en vlam. We besloten te blijven en wandelden langs diepblauwe meren waar de bevers enorme dammen in bouwen waar we met enige fantasie de forellen in konden zien zwemmen.

Eco-park Laurentides.

We zaten wat op een bankje, picknickten met uitzicht op de kleurende bomen en sloten de dag af met een wijntje bij ons kampvuur. 
Het leven in Canada is heel goed…. 

Eco park Laurentides

Morgen trekken we verder richting Québec en steken halverwege de Lawrence rivier over, we zijn benieuwd hoe het daar aan de andere kant is…. 

Trail

Groet van Mieke (tekst) en Herman (foto’s)

Holle boom.
Kampvuur met een wijntje.

How are you today?

Lighthouse, Petty’s Cove.

Als we onze camper parkeren zien we niemand, de weg is uitgestorven en ook het strand lijkt uitgestorven..of toch niet helemaal? 
In de verte zien we hem aankomen, hij bukt steeds, komt overeind en loopt weer verder…dichterbij zien we dat hij een gerafelde tas vast heeft waar hij zo nu en dan iets in stopt. Schelpen, stenen of misschien wel bijzondere dingen die de zee op het strand heeft achtergelaten….. 

Onze trip op Nova Scotia.

Rijden over dit prachtige eiland Nova Scotia een weldaad. Het is groot, schoon en de natuur is overweldigend. De opmaten van de herfst zijn zichtbaar dat maakt dat niet alleen de houten huizen maar ook de bossen kleurrijk zijn. 

Vissersdorpje bij Petty’s Cove.

We zien onderweg heel wat vuurtorens maar Peggy’s Cove is de bekendste. In fel rood-wit staat hij trots boven op een gebergte van enorme rotsblokken. Daarachter kleurige huisjes rondom de kleine vissershaven met verweerde vlonders waarvoor kreeftenfuiken staan opgestapeld.

Lunenburg.

Lunenburg was ook zo’n topper. De huizen zijn blauw, geel, rood en groen gekleurd en de kapiteinsvilla’s zijn met erkertjes en torentjes rijk versierd tot in de kleinste details. In de haven vaart net de Bluenose in volle glorie de havenmond binnen. 

Long Island.

We steken het eiland dwars over en rijden de 74 km lange strandwal bij Digby op. We varen met een ferry over naar Long Island en gaan op zoek naar de Balancing Rock. We lopen een trail, klimmen en klauteren en vinden de 9 meter kolom van basalt die daar al duizenden jaren wiebelt boven de Bay of Fundy.

We kamperen op een heuvel en zien ‘s avonds de zon net zo rood onder gaan als dat hij de volgende morgen opkomt. 

Balancing Rock.

Via de Evangeline trail over the Bible Hill waar we, hoe kan het ook anders, een ontelbaar aantal kerkjes tegenkomen belanden we uiteindelijk in Antagonish. Langs de hele route zijn we getuigen van de enorme getijden verschillen, de waterspiegel stijgt en daalt hier dagelijks 16 meter waardoor het beeld met het uur veranderd. 

Sunset.

Wederom steken we het eiland dwars over en belanden in Sherbrooke Village. Een gerestaureerd dorp uit 1860 waar alles nog in gebruik is als anderhalve eeuw geleden. Langs de kronkelende kustweg rijden we weer richting Halifax waar dit deel van onze reis begon. 

4 kerken op 1 plaatje.

Als hij dichtbij is roept hij: Hey guys how are you today? Een vraag die we dagelijks van allerlei mensen krijgen en die aldoor leidt tot een leuk gesprek. In de bus met een oude dame in een rolstoel, in de supermarkt met de caissière, de boer op het land en een klas met kindertjes en ook met de man die rommel verzamelt op het strand. 

Eb.

De mensen nemen de tijd, zijn vriendelijk en behulpzaam en ook nieuwsgierig naar de reden van ons bezoek aan Nova Scotia. Nou met ons gaat het fantastisch, het is een geweldige ervaring reizen door dit oneindige land. 

Sherbrooke Village.

Warme groet Mieke (tekst) en Herman (foto’s)

Herfstkleuren.

De laatste loodjes.

Deze blog gaat over het laatste deel van mijn fietstocht. Met Mieke samen een heerlijk weekend doorgebracht in Bordeaux, een prachtige stad aan de Garonne. Het heeft grandeur, prachtige gebouwen en uitstekende wijnen. We hebben heerlijk langs de boulevard lopen slenteren, geluncht in typische Franse restaurants en genoten van alles, iedereen en van elkaar. Toch zijn ook hier zijn de tegenstellingen groot, families met kinderen slenterenden door de stad maar we zien ook regelmatig militairen met automatische geweren patrouilleren.


Bordeaux.

De fiets heb ik vervolgens in Bordeaux laten staan en met OV naar Pamplona gereisd, en daar een heerlijk weekend doorgebracht met Reinier, Alejandra en Dafne. Het was erg fijn om hun weer te zien en even deel uit te mogen maken van het gezin.  


Pamplona is een mooie stad in Navarra, schoon met ruime wegen en veel matige hoogbouw, een grote arena de torros, het middelpunt van de Saint Fermin. Verder viel me op dat de servicegerichtheid hier minder is, Spanjaarden spreken alleen Spaans én je kunt er heerlijk eten voor weinig.

Parijs, de Seine.

Teruggereisd naar Bordeaux, fiets opgepakt en met de TGV naar Parijs; mijn fiets heeft zijn snelheidsrecord verbeterd. Vanaf Montpernasse in een aantal dagen naar huis gefietst.  Fietsen in Parijs is een belevenis, het centrum is druk, terrassen zaten vol. Ik ben oa. langs het Louvre en de Notre Dame gereden. Ik vond de buitenwijken sterk verpauperd en was blij dat ik deze achter me kon laten.


50 tinten groen.


Op het platteland begon het graan al te verkleuren en was hier en daar al bezig met afrijpen, het eerste koolzaad was al gedorst. Een onweersbui kleurt de lucht donker, de regen valt gelukkig naast het bushokje waar ik schuil. 

Nog meer naar het noorden, in Picardië wordt het vlakker, zie ik meer aardappelen en heel veel windmolens. Fietsen langs het Canal du Nord is prachtig, het landschap heeft 50 hier tinten groen. Er is veel scheepvaart, de smalle oude spitsen wurmen zich door de sluizen, waarmee het verval in het landschap wordt gereguleerd.

België

In België rij ik eerst op het  jaagpad van het Albert Kanaal en later langs de Schelde. Ook hier is het prachtig om te fietsen, bijna geen auto’s, veel natuur en heel veel rust. Zelfs op de fiets is de taalgrens bijna exact vast te stellen, de Franse groet in het voorbijgaan wordt op een bepaald moment in het Vlaams beantwoord. Ik kom aan het eind van de dag aan op mijn slaapadres, verrassend, aan de Schelde waar de grote boten voorbij varen.  Het is een mooie, warme avond en zie vanaf het balkon de zon ondergaan over de rivier.

Home zweet home.

Vanaf hier is het nog 2 dagen naar Edam en met een tussenstop in Dordrecht.  Zondagmiddag kom ik dan weer aan in Edam. Heerlijk om weer thuis te zijn, na een prachtige reis.

Hartelijke groet,

Herman

Fietsen in Charente-Maritien & Charente.

Mijn route door de 2 departementen.

Het landschap van Charente-Maritime en Charente, departementen aan de westkust, is adembenemend.De klaprozen staan in volle bloei en vormen prachtige rode decoraties tussen de graanvelden, de zoutpannen en oesterbedden.

Een ruïne uit de 12e eeuw.

La Rochelle, Île de Ré en Rochefort liggen aan de Atlantische Oceaan. Ik heb hier prachtig langs de zee gefietst en veel moois gezien; havens waar de boten droog liggen bij laag water en een werkelijk schitterende brug tussen La Rochelle en Île de Ré. Hier ben ik over heen gereden.

De brug naar Ile-de-Re.

In Rochefort, een aansprekend stadje met 25000 inwoners, is er markt. Er staan 20 kramen, de meeste bieden producten uit de regio aan, vaak door de producent zelf. Nieuwe aardappelen van Île de Ré, wijn uit de Bordeaux streek (alle flessen hebben kurken) en pruimen uit Agen liggen voor het uitzoeken. De klandizie bestaat uit 50 plussers, iedereen kent elkaar schudt handen of zoent.De lokale bar zorgt voor koffie en pression.

Zoutwinning en verkoop.

Op het glooiende platteland zie ik veel veeteelt (met prachtige Limousin en Charlois dieren) en wordt er maïs en zonnebloemen geteeld. De uitgestorven gehuchten hebben allen wel een prachtige oude kerk uit de 12-13e eeuw met een eenvoudig interieur. Ik rij veel over gravel fietspaden, langs kleine watertjes en kom bijna niemand tegen. Langs de Charente wordt veel gevist, twee vissers tillen samen een voor mij wel 2 meter lange vis terug in het water.

Een door eenvoud schitterend dorpskerkje.

Op Hemelvaartsdag doe ik de stad Cognac aan, alleen de naam beloofd al veel. Helaas zijn alle publieke diensten en de meeste winkels gesloten, de stad maakt een uitgestorven indruk op mij. Veel grote, on-Frans goed onderhouden gebouwen geven een surrealistische indruk als van een andere planeet. De terrassen zijn gevuld met toeristen, kijken en gezien worden lijkt hier het motto. Een kerkklok luidt en de oudere kerkgangers stromen toe. In de kerk hangt een plateau ter nagedachtenis aan WO I, de slagvelden en de doden staan er op vermeld. Het zijn er heel veel en maakt een diepe indruk op me.

De drank Cognac is ontdekt  in de 17e eeuw door Hollandse kooplieden.  Gedestilleerde wijn blijft lang(er) houdbaar na opslag in eiken vaten. Sindsdien is er een proces van verfijning en bescherming gaande, in 1936 werd de AOC status toegekend en zijn de productiegebieden en wijnsoorten beschreven. Wijn voor cognac rijpt minimaal 2 jaar in eiken vaten, afkomstig uit het nabijgelegen Limousin

Royan weet mij een weekend vast te houden, een bruisende boulevard langs de Gironde waar het met 30 graden prima toeven is. De rivier is hier breed en de stroming is erg sterk. Mooie stranden, havens voor de pleziervaart met prachtige boten geven een weelderige indruk. Iets verder van de boulevard is het een gewone Franse stad, zonder een echt centrum. Het oude centrum is door de geallieerden vakkundig weg gebombardeerd in WO II.

Royan, vanaf de Gironde.

Ondertussen fiets ik weer verder, door een prachtig landschap langs de Gironde, richting Bordeaux waar ik het pinksterweekend samen met Mieke door ga brengen, ik kijk er naar uit.

De Gironde.

Hartelijke Groet

Herman

La Velo Francette.

De route deze week.

La Velo Francette is een van de vele Franse lange afstandsfietspaden en loopt vanaf het Kanaal (Ouistreham) naar de Atlantische Oceaan (La Rochelle). In totaal is het traject 630 km lang. Als ik deze blog post ben ik in La Rochelle en het het hele fietspad gereden.

Le Velo Francette.

Meer info over dit en andere Franse fietspaden is te vinden op www.freewheelingfrance.com/bike-routes-in-france/la-velo-francette.html

Prachtige bloemen overal.

Het pad is redelijk vlak, vlakker als de omgeving; het loopt langs een oud, niet meer in gebruik, treintraject en later volgt het de rivieren oa. de Mayenne en de Loire.

Rivier en stad, beide dezelfde naam; Mayenne.

Ik heb er van genoten, het is uiterst rustig, geen auto’s, een enkele fietser of wandelaar kom je hier tegen. Het meestal glooiende rivierenlandschap is schitterend, prachtige kronkelende watertjes, kleine sluisjes, watervalletjes, rustieke dorpjes en vooral rust.

Wijngaarden bij Saumur.

Ik heb bijna elke dag de koekoek horen roepen, ijsvogeltjes en hagedissen gezien. Uren heb ik gefietst met prachtige vogelgeluiden als begeleiding.In een dorpje was er zelfs geen internet, onthaasting was hier het motto.

RUST!

Het prachtige middeleeuwse stadje Domfront is een aparte vermelding waard, krijg je de kans, besteed er dan een bezoek aan. Het is er schitterend.

Tussen Anger en Saumur heb ik de D-weg gevolgd, de fietsroute was slecht, niet of matig verhard met kuilen en boomwortels; het had veel weg van een geitenpad. 

Tot Saumur in lange broek en jas gefietst, gelukkig wordt het nu wat warmer en kan ik in zomerkleren fietsen.


Er staat nog water in.

Het traject Panthenay – Niort was schitterend, mooie landschappen, oude burchten en kerken, een koffietje in de lokale bar en een praatje met een boer die mais aan het zaaien is maakt het tot een geweldige ervaring die moeilijk op papier weer te geven is.

Une pression.

Ondertussen ben ik in La Rochelle aangekomen en ik blijf het weekend hier.
Het strand lokt en het is heerlijk eten hier aan de Atlantische kust, er is een overvloed aan de meest heerlijke vis en schaaldieren beschikbaar.

Kortom la Douce France.

Bon weekend

Het Franse platteland.

De 2e week.

Ik fiets door Noord Frankrijk en passeer achtereenvolgens de rivieren de Somme en de Seine. Ruimte is hier volop, ik fiets er uren zonder mensen te zien. Wel volop dieren; Roofvogels, vogels, hazen, reeën, fazanten en vossen.

De kleuren in het glooiende landschap zijn schitterend, de groene tarwe, het geel bloeiende koolzaad, worden afgewisseld met bloeiende fruitbomen en rode klaprozen.

Rust heerst er, de mensen in de dorpen hebben een kalm levenspatroon.

Rust en ruimte.

De lokale Fransman met het stokbrood op de bagagedrager van z’n fiets is hier nog aanwezig. Het zijn ook veelal ouderen, jongeren zie ik niet tot weinig hier

Opvallend is dat alles schoon en opgeruimd is, de bekende Franse slag kom ik niet tegen.

Onderweg naar…..

Ik slaap bij Patrick en Ariane, hij is gepensioneerde postbode, de hele bovenverdieping heb ik tot mijn beschikking. Ze wonen in een dorpje; s-nachts hoor ik de uil roepen.

Na een prima ontbijt ga ik weer verder, het is nog koud zo vroeg en de zon heeft moeite om het op te warmen. Soms zijn de hellingen zo steil dat ik er tegen op moet lopen. Maar dan is de ‘petit cafe’ in het volgende dorp weer de beloning. 

Prachtige kleuren.

Vanuit Caen bezoek ik de invasiestranden van Normandië. Het gebied eromheen ademt al de historie ervan; kerkhoven, restanten van bunkers, vlaggen, musea en straatnamen wijzen in deze richting.

Le Pont Normandië bij Honfleur.

 Staand op op Golden Beach strand bij het momument kan ik me de enormiteit van operatie ‘Overlord’, de invasie in Normandië voorstellen. Dit wordt benadrukt als ik op een geallieerd kerkhof sta met 600 graven waarvan de 1e rij, 30 graven in 2 dagen gesneuveld zijn. Begin juni wordt herdacht dat het 75 jaar geleden is.

Monument op Golden Beach, Ouistreham.

Ondertussen fiets ik al weer verder zuidwaarts, richting de Loire.

Caen.

Hartelijke groet,

Herman

De 1e week fietsen.

De route deze week.

Op de markt van een dorpje in Noord Frankrijk, een petit café met vers croissantje; Franser kan het niet. Het is markt, er worden volop streekproducten aangeboden en ik koop wat lekkere dingen voor de lunch. 

Het pontje bij Ilpendam.

Na 5 dagen fietsen ben ik aangekomen in het glooiende Franse landschap, het is prachtig hier. De kleuren zijn mooi en de wolken erboven maken het beeld compleet. In de dorpen speelt het Franse leven zich af, de mensen zijn vriendelijk en staan open voor contacten. 

De Nederlands – Belgische grens.

De reis hiernaar toe kenmerkt zich door overgangen; ponten en grenzen. 

Het zijn er best een aantal; het pontje van Ilpendam, de pont over het Noordzeekanaal, de ferry over de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland, de boot van Vlissingen naar Breskens, de Nederlands-Belgische grens bij Cadzand en de Belgisch-Franse grens bij Veurne. Elke overgang brengt een scherp zichtbare zichtbare verandering aan. Met de auto Van Nederland naar Frankrijk ben ik me daar altijd minder bewust van geweest in het verleden. 


Oostende.

Vanaf Zandvoort naar Hoek van Holland rijd ik door de duinen, een prachtig golvend landschap met bloemen, vogels en konijnen. De pont van Hoek van Holland naar de Maasvlakte opent een industrieel landschap, havens, enorme schepen en industrieën. Een grotere tegenstelling is bijna niet denkbaar.

De overgang van de ‘betonnen’ Belgische kust en het glooiende groene Franse landschap is een vergelijkbare ervaring.

Noord Frankrijk.

Het kan toeval zijn maar de contacten met de mensen lopen langs dezelfde patronen. In de B&B’s waar ik geslapen heb is de gastheer of gastvrouw in de ‘natuurlijke omgeving’ warm en heb ik prettige gesprekken. In de industriële omgeving zijn ze vooral functioneel. Gisteravond heb ik met Marie, mijn Franse gastvrouw, de hele avond aan de keukentafel zitten praten. Vanmorgen ben ik na een uitgebreid ontbijt weer verder gereden. Een mooie ervaring en goed voor mijn Frans!

Het fietsen gaat prima, ik merk dat het platteland me goed bevalt en zal de komende dagen dat ook aanhouden. Wel een verschil trouwens met het vlakkeland in Nederland. 

Hoop volgende week weer een blog te plaatsen.

Hartelijke groet,

Herman 


Wielrenners fotograferen op Mallorca.

Mallorca is het grootste eiland van de Balearen, een prachtige voor de Spaanse Middellandse zeekust, gelegen eilandengroep. Het eiland kent een rijke geschiedenis: Nadat de Romeinen het eiland in 123 voor Chr. veroverden, hebben onder andere de Vandalen, Byzantijnen en de Moren er hun sporen achter gelaten. In 1983 kreeg het eiland zijn eigen autonomie, tegelijk met de andere eilanden van de Balearen.

Uitzicht over Palma en de baai.

Behalve door een rijke historie, staat het eiland ook bekend als een populaire en zonnige vakantiebestemming. Het toerisme concentreert zich vooral aan de kusten waar men de prachtige stranden vindt. De meest populaire en bekende badplaatsen bevinden zich op het zuidelijke deel van het eiland met als middelpunt Playa de Mallorca, pal naast de hoofdstad Palma de Mallorca. Door de combinatie van een rijke cultuur, prachtige landschappen, zonnige stranden en een bruisend uitgaansleven, is Mallorca voor elke vakantieganger het ideale eiland.

Mallorca is een eiland voor de wielrenner, veel organisaties bieden fietsvakanties aan. Verschillende varianten zijn hier in omloop; van verhuur van fietsen, via organiseren van begeleide  ritten in diverse categorieën tot het organiseren van complete fietsvakanties op dit mooie eiland. 

Recent heb ik een paar dagen wielrenners gefotografeerd op Mallorca, de organisatie waarvoor ik dit deed biedt de foto’s aan aan de wielrenners waarvoor ze de rondritten organiseren. De foto’s worden op de site geplaatst en de renners kunnen ze aansluitend downloaden.

Het was erg leuk om dit te doen, de bloemen begonnen te bloeien, de kleuren waren prachtig. De routes liepen door verschillende landschappen; vlak, heuvels, langs de zee en door pittoreske dorpen. Het geheel bood een fijn scenario voor voor het fotograferen van sporters.

De deelnemers zijn op vakantie, de zon schijnt en medewerkers zijn liefhebbers van deze sport, al met al een inspirerende omgeving waarin het fijn is om te zijn en te werken.

Ik plaats hier een aantal foto’s die niets met deze organisatie te maken hebben, ze zijn op Mallorca gemaakt en geven een impressie.

Wat vind jij van de opnames?


Fietsen van Edam naar Santiago de Compostella.


Begin mei vertrek ik vanuit Edam. Het eerste doel is Bordeaux, vervolgens Pamplona in Spanje. Hier ga ik een paar dagen door brengen bij familie. Eind doel is Santiago de Compostella. Dit is echter nog niet zeker en kan aangepast worden onderweg, mede afhankelijk van de omstandigheden. Wel heb ik een voorlopige route; langs de kust naar het zuiden.

Voorbereiding

Voorbereiding is het halve werk, fietskilometers maak ik geregeld en heb er alle vertrouwen in dat fysiek er geen grote uitdagingen liggen. Recent heb ik een nieuwe fiets gekocht met een V-snaar aandrijving en versnellingen in de achternaaf. Het systeem werkt tot nu toe prima en moet minder onderhoudsgevoelig zijn. 

De nodige spullen zijn gekocht; fietsoutfit, fietstassen, een tent en een fietscomputer. Alles gaat uiteraard via de weegschaal, voor elke kilogram moet inspanning worden geleverd. Het is trouwens erg leuk om hier mee bezig te zijn.

Overnachten

Ik Nederland en België slaap ik in een bed, ik zoek deze onderweg wel op. Idee is om ‘s-morgens de volgende slaapplek te reserveren en er dan heen te rijden. Ik hoop dat in Frankrijk de nachttemperaturen zo zijn dat ik in mijn tentje slapen kan, een camping municipal is altijd wel te vinden

Tijdsduur/planning

Zoals al gezegd is de planning om begin mei te vertrekken en half juni in Pamplona aan te komen. 

Het voorjaar komt er aan, de maand mei is altijd erg mooi en ik heb er zin. 

Het is mijn bedoeling om regelmatig foto’s op twitter en Facebook te zetten en een keer per week een blog, met de belevenissen van de week op mijn website.