La Velo Francette.

De route deze week.

La Velo Francette is een van de vele Franse lange afstandsfietspaden en loopt vanaf het Kanaal (Ouistreham) naar de Atlantische Oceaan (La Rochelle). In totaal is het traject 630 km lang. Als ik deze blog post ben ik in La Rochelle en het het hele fietspad gereden.

Le Velo Francette.

Meer info over dit en andere Franse fietspaden is te vinden op www.freewheelingfrance.com/bike-routes-in-france/la-velo-francette.html

Prachtige bloemen overal.

Het pad is redelijk vlak, vlakker als de omgeving; het loopt langs een oud, niet meer in gebruik, treintraject en later volgt het de rivieren oa. de Mayenne en de Loire.

Rivier en stad, beide dezelfde naam; Mayenne.

Ik heb er van genoten, het is uiterst rustig, geen auto’s, een enkele fietser of wandelaar kom je hier tegen. Het meestal glooiende rivierenlandschap is schitterend, prachtige kronkelende watertjes, kleine sluisjes, watervalletjes, rustieke dorpjes en vooral rust.

Wijngaarden bij Saumur.

Ik heb bijna elke dag de koekoek horen roepen, ijsvogeltjes en hagedissen gezien. Uren heb ik gefietst met prachtige vogelgeluiden als begeleiding.In een dorpje was er zelfs geen internet, onthaasting was hier het motto.

RUST!

Het prachtige middeleeuwse stadje Domfront is een aparte vermelding waard, krijg je de kans, besteed er dan een bezoek aan. Het is er schitterend.

Tussen Anger en Saumur heb ik de D-weg gevolgd, de fietsroute was slecht, niet of matig verhard met kuilen en boomwortels; het had veel weg van een geitenpad. 

Tot Saumur in lange broek en jas gefietst, gelukkig wordt het nu wat warmer en kan ik in zomerkleren fietsen.


Er staat nog water in.

Het traject Panthenay – Niort was schitterend, mooie landschappen, oude burchten en kerken, een koffietje in de lokale bar en een praatje met een boer die mais aan het zaaien is maakt het tot een geweldige ervaring die moeilijk op papier weer te geven is.

Une pression.

Ondertussen ben ik in La Rochelle aangekomen en ik blijf het weekend hier.
Het strand lokt en het is heerlijk eten hier aan de Atlantische kust, er is een overvloed aan de meest heerlijke vis en schaaldieren beschikbaar.

Kortom la Douce France.

Bon weekend

Het Franse platteland.

De 2e week.

Ik fiets door Noord Frankrijk en passeer achtereenvolgens de rivieren de Somme en de Seine. Ruimte is hier volop, ik fiets er uren zonder mensen te zien. Wel volop dieren; Roofvogels, vogels, hazen, reeën, fazanten en vossen.

De kleuren in het glooiende landschap zijn schitterend, de groene tarwe, het geel bloeiende koolzaad, worden afgewisseld met bloeiende fruitbomen en rode klaprozen.

Rust heerst er, de mensen in de dorpen hebben een kalm levenspatroon.

Rust en ruimte.

De lokale Fransman met het stokbrood op de bagagedrager van z’n fiets is hier nog aanwezig. Het zijn ook veelal ouderen, jongeren zie ik niet tot weinig hier

Opvallend is dat alles schoon en opgeruimd is, de bekende Franse slag kom ik niet tegen.

Onderweg naar…..

Ik slaap bij Patrick en Ariane, hij is gepensioneerde postbode, de hele bovenverdieping heb ik tot mijn beschikking. Ze wonen in een dorpje; s-nachts hoor ik de uil roepen.

Na een prima ontbijt ga ik weer verder, het is nog koud zo vroeg en de zon heeft moeite om het op te warmen. Soms zijn de hellingen zo steil dat ik er tegen op moet lopen. Maar dan is de ‘petit cafe’ in het volgende dorp weer de beloning. 

Prachtige kleuren.

Vanuit Caen bezoek ik de invasiestranden van Normandië. Het gebied eromheen ademt al de historie ervan; kerkhoven, restanten van bunkers, vlaggen, musea en straatnamen wijzen in deze richting.

Le Pont Normandië bij Honfleur.

 Staand op op Golden Beach strand bij het momument kan ik me de enormiteit van operatie ‘Overlord’, de invasie in Normandië voorstellen. Dit wordt benadrukt als ik op een geallieerd kerkhof sta met 600 graven waarvan de 1e rij, 30 graven in 2 dagen gesneuveld zijn. Begin juni wordt herdacht dat het 75 jaar geleden is.

Monument op Golden Beach, Ouistreham.

Ondertussen fiets ik al weer verder zuidwaarts, richting de Loire.

Caen.

Hartelijke groet,

Herman

De 1e week fietsen.

De route deze week.

Op de markt van een dorpje in Noord Frankrijk, een petit café met vers croissantje; Franser kan het niet. Het is markt, er worden volop streekproducten aangeboden en ik koop wat lekkere dingen voor de lunch. 

Het pontje bij Ilpendam.

Na 5 dagen fietsen ben ik aangekomen in het glooiende Franse landschap, het is prachtig hier. De kleuren zijn mooi en de wolken erboven maken het beeld compleet. In de dorpen speelt het Franse leven zich af, de mensen zijn vriendelijk en staan open voor contacten. 

De Nederlands – Belgische grens.

De reis hiernaar toe kenmerkt zich door overgangen; ponten en grenzen. 

Het zijn er best een aantal; het pontje van Ilpendam, de pont over het Noordzeekanaal, de ferry over de Nieuwe Waterweg bij Hoek van Holland, de boot van Vlissingen naar Breskens, de Nederlands-Belgische grens bij Cadzand en de Belgisch-Franse grens bij Veurne. Elke overgang brengt een scherp zichtbare zichtbare verandering aan. Met de auto Van Nederland naar Frankrijk ben ik me daar altijd minder bewust van geweest in het verleden. 


Oostende.

Vanaf Zandvoort naar Hoek van Holland rijd ik door de duinen, een prachtig golvend landschap met bloemen, vogels en konijnen. De pont van Hoek van Holland naar de Maasvlakte opent een industrieel landschap, havens, enorme schepen en industrieën. Een grotere tegenstelling is bijna niet denkbaar.

De overgang van de ‘betonnen’ Belgische kust en het glooiende groene Franse landschap is een vergelijkbare ervaring.

Noord Frankrijk.

Het kan toeval zijn maar de contacten met de mensen lopen langs dezelfde patronen. In de B&B’s waar ik geslapen heb is de gastheer of gastvrouw in de ‘natuurlijke omgeving’ warm en heb ik prettige gesprekken. In de industriële omgeving zijn ze vooral functioneel. Gisteravond heb ik met Marie, mijn Franse gastvrouw, de hele avond aan de keukentafel zitten praten. Vanmorgen ben ik na een uitgebreid ontbijt weer verder gereden. Een mooie ervaring en goed voor mijn Frans!

Het fietsen gaat prima, ik merk dat het platteland me goed bevalt en zal de komende dagen dat ook aanhouden. Wel een verschil trouwens met het vlakkeland in Nederland. 

Hoop volgende week weer een blog te plaatsen.

Hartelijke groet,

Herman 


Wielrenners fotograferen op Mallorca.

Mallorca is het grootste eiland van de Balearen, een prachtige voor de Spaanse Middellandse zeekust, gelegen eilandengroep. Het eiland kent een rijke geschiedenis: Nadat de Romeinen het eiland in 123 voor Chr. veroverden, hebben onder andere de Vandalen, Byzantijnen en de Moren er hun sporen achter gelaten. In 1983 kreeg het eiland zijn eigen autonomie, tegelijk met de andere eilanden van de Balearen.

Uitzicht over Palma en de baai.

Behalve door een rijke historie, staat het eiland ook bekend als een populaire en zonnige vakantiebestemming. Het toerisme concentreert zich vooral aan de kusten waar men de prachtige stranden vindt. De meest populaire en bekende badplaatsen bevinden zich op het zuidelijke deel van het eiland met als middelpunt Playa de Mallorca, pal naast de hoofdstad Palma de Mallorca. Door de combinatie van een rijke cultuur, prachtige landschappen, zonnige stranden en een bruisend uitgaansleven, is Mallorca voor elke vakantieganger het ideale eiland.

Mallorca is een eiland voor de wielrenner, veel organisaties bieden fietsvakanties aan. Verschillende varianten zijn hier in omloop; van verhuur van fietsen, via organiseren van begeleide  ritten in diverse categorieën tot het organiseren van complete fietsvakanties op dit mooie eiland. 

Recent heb ik een paar dagen wielrenners gefotografeerd op Mallorca, de organisatie waarvoor ik dit deed biedt de foto’s aan aan de wielrenners waarvoor ze de rondritten organiseren. De foto’s worden op de site geplaatst en de renners kunnen ze aansluitend downloaden.

Het was erg leuk om dit te doen, de bloemen begonnen te bloeien, de kleuren waren prachtig. De routes liepen door verschillende landschappen; vlak, heuvels, langs de zee en door pittoreske dorpen. Het geheel bood een fijn scenario voor voor het fotograferen van sporters.

De deelnemers zijn op vakantie, de zon schijnt en medewerkers zijn liefhebbers van deze sport, al met al een inspirerende omgeving waarin het fijn is om te zijn en te werken.

Ik plaats hier een aantal foto’s die niets met deze organisatie te maken hebben, ze zijn op Mallorca gemaakt en geven een impressie.

Wat vind jij van de opnames?


Fietsen van Edam naar Santiago de Compostella.


Begin mei vertrek ik vanuit Edam. Het eerste doel is Bordeaux, vervolgens Pamplona in Spanje. Hier ga ik een paar dagen door brengen bij familie. Eind doel is Santiago de Compostella. Dit is echter nog niet zeker en kan aangepast worden onderweg, mede afhankelijk van de omstandigheden. Wel heb ik een voorlopige route; langs de kust naar het zuiden.

Voorbereiding

Voorbereiding is het halve werk, fietskilometers maak ik geregeld en heb er alle vertrouwen in dat fysiek er geen grote uitdagingen liggen. Recent heb ik een nieuwe fiets gekocht met een V-snaar aandrijving en versnellingen in de achternaaf. Het systeem werkt tot nu toe prima en moet minder onderhoudsgevoelig zijn. 

De nodige spullen zijn gekocht; fietsoutfit, fietstassen, een tent en een fietscomputer. Alles gaat uiteraard via de weegschaal, voor elke kilogram moet inspanning worden geleverd. Het is trouwens erg leuk om hier mee bezig te zijn.

Overnachten

Ik Nederland en België slaap ik in een bed, ik zoek deze onderweg wel op. Idee is om ‘s-morgens de volgende slaapplek te reserveren en er dan heen te rijden. Ik hoop dat in Frankrijk de nachttemperaturen zo zijn dat ik in mijn tentje slapen kan, een camping municipal is altijd wel te vinden

Tijdsduur/planning

Zoals al gezegd is de planning om begin mei te vertrekken en half juni in Pamplona aan te komen. 

Het voorjaar komt er aan, de maand mei is altijd erg mooi en ik heb er zin. 

Het is mijn bedoeling om regelmatig foto’s op twitter en Facebook te zetten en een keer per week een blog, met de belevenissen van de week op mijn website. 

Pieperrace in Volendam

De Pieperrace is een jaarlijkse twee-daagse zeilwedstrijd voor traditionele Hollandse platbodems en wordt gezeild vanuit Volendam.

Zonsopkomst in de haven van Volendam

Het festijn wordt begin april georganiseerd. In het deelnemersveld zijn onder andere klippers, tjalken, aken, botters en kwakken te vinden. In 2008 was er een voorlopig deelnemersrecord van 79 schepen. De Pieperrace geldt als start van het charter-seizoen voor oude vaartuigen

Een volle haven met Traditionele zeilschepen.

Het evenement houdt de herinnering levend aan de riskante aardappeltransporten vanuit Friesland, die Volendammer vissers in de oorlogsjaren uitvoerden met hun schepen. Hierbij werden onder andere Amsterdams ziekenhuizen bevoorraad.

De schipper bij het uitvaren.
De zeilen worden gehesen
Een Volendammer kwak met volle zeilen.

Lichtfestival Kasteel Doornenburg.

Nikon D7100 / ISO 100 / f8.0 / 6 sec / 22 mm

Kasteel Doornenburg is een uniek bouwwerk en wordt voor de eerste keer in de 9e eeuw genoemd als Doornenburg. In de 13e eeuw is het kasteel eigendom van de Gelderse graven.

Het kasteel ligt in het oosten van de Betuwe bij het dorp Doornenburg. Het bestaat uit een voorburcht en een hoofdburcht, die zijn verbonden door een smalle houten brug. Het is een van de grootste en best bewaarde kastelen in Nederland.

Nikon D7100 / ISO 100 / f 8.0 / 14 mm/ HDR

Van 1 tot en met 9 maart 2019 staat kasteel Doornenburg in de lichtspots van het eerste internationale lichtfestival. De route is opgebouwd uit een twaalf kunstwerken, het thema is hier natuur en architectuur.

Nikon D7100 / ISO 100 / f 8.0 / 48 mm / HDR

Dinsdagavond zijn we er met z’n 3en geweest om te fotograferen; we hebben geluk, het is een mooie heldere en windstille avond. Al bij aankomst is het prachtig verlichte kasteel in z’n volle glorie te zien.  

Nikon D7100 / ISO 100 / f7.1 / 29 mm / 20 sec

Na binnenkomst is er een parcours te zijn uitgezet met langs kunstwerken met licht, deze hebben we gelopen. Fotograferen was makkelijk hier, het was niet druk en er was alle ruimte voor statieven te plaatsen. Er was geen wind, hierdoor stonden de kunstwerken stil en lange sluitertijd en HDR was geen probleem.

Nikon D7100 /ISO 640 / f6.3 / 30 mm / 2 sec

Het eind van de route kwam uit in de binnenplaats van de voorburcht. Hier werd een lichtshow gegeven.

Nikon D7100 / ISO 100 / f 6.3 / 38 mm / 15 sec

Met een kaart met foto’s zijn we huiswaarts gekeerd aan het einde van een prachtige avond.

Nikon D7100 / ISO 100 / f 9.0 / 24 mm / HDR

Met een kaart met foto’s zijn we huiswaarts gekeerd aan het einde van een prachtige avond.

Meer info is te vinden op: https://www.lichtfestivaldoornenburg.com

Nikon D7100 / ISO 100 / f 8.0 / 13 mm / 3 sec.


Amsterdam ‘s-nachts.

Als avond- en nachtfotograaf is Amsterdam een prachtig object. Ik zwerf  graag met mijn camera door de stad op zoek naar het mooie foto’s.

Afgelopen week ben ik er een paar keer geweest en heb ik me beperkt tot de bekende plekken rond het Centraal station. 

Bovenstaande foto laat het IJ zien met de lichten van een passerende veerboot.

Kenmerk van veel nachtfoto’s is dat er een diepblauwe lucht op te zien is. De zon is al onder, het blauwe uurtje. 

Een leermoment voor mij was dat HDR bij langere sluitertijden niet mogelijk is, er ontstaat dan een foto die een mix toont van beweging en bevroren bewegingen. Dit kun je vergelijken met een waterval die voor de helft bevroren is. Uiteraard werkt een mix van korte en lange(re) sluitertijden in een foto niet, was leuk om te ontdekken.

Tot slot een paar foto’s waarin de invloed van licht en zon goed te zien is. Tussen de eerste en de laatste zit 25 minuten.

Een volgende keer meer over deze leuke vorm van fotografie.

De schoonheid van verval.

Recent met een vriend een bezoek gebracht aan het Mekka van de Urbex; België. De stilstaande hoogovens van Luik stonden op ons programma. Het bedrijf ontstond in 1842, werd eind vorige eeuw overgenomen door ArcelorMittal en werd in 2014 stilgelegd.

Na even zoeken vonden we de ingang. Het was doodstil hier, alleen het geklepper van een paar golfplaten was te horen. Later liepen we nog een paar Belgische Urbexers tegen het lijf.

Een interessant detail was de machinekamer, hier werd m.b.v stoom elektriciteit opgewekt. Hitte was beschikbaar als bijproduct bij de productie van cokes, deze werd hier gerecycled. In een hoek van het gebouw was het rubber van de kabels verbrand door koperdieven. De verschillende generatoren waren in verschillende staat van ontbinding, zelf de rotor was er soms al uitgehaald.


De heilige graal van het complex was voor ons de hoogoven en de controle kamer. Helaas hebben we laatste niet kunnen vinden. De hoogoven uiteraard wel, het was goed te zien hoe het productieproces in z’n werk ging.

Al met al een prachtige Urbex locatie waar veel te zien en veel te fotograferen is.

Gare de Liege-Gullemins.

Informatie.

Station Luik-Gullemins is het belangrijkste station van Luik, het is genoemd naar de wijk Gullemins, waarin het ligt. De wijk op z’n beurt is genoemd naar de kloosterorde van de Wilhelmieten, die daar in 1827 een klooster stichten.

Het station is gemaakt van staal, glas, wit beton en Belgische blauwe hardsteen, en beschikt over een monumentale overkapping van 160 m lang en 35 m hoog. De feestelijke opening van het station plaats in 2009.Na een internationale wedstrijd werd het project van de bekende architect Santiago Calatrava gekozen. Hij ontwierp ook stations in New York, Luzerne, Lyon en Zurich.

Fotografie.

Recent hebben we ’s-avonds hier foto’s gemaakt; we begonnen bij zonsondergang en zijn doorgegaan tot 2 uur er na, het blauwe uurtje hebben we meegenomen.

Ik had al een paar keer hier opnames gemaakt, de mogelijkheid om in het donker te fotograferen trok mij aan. De schitterende lijnen van het ontwerp van de beroemde architect Santiago Calatrava, gecombineerd met de verlichting en de mogelijkheid om met lange sluitertijden bewegingen te laten zien trok mij aan.

Het werd een feestje, de locatie was mooier dan ik me had voorgesteld. Ik kom hier zeker nog een keer bij donker terug om meer foto’s te maken.

Techniek: Nikon D7100 / Nikon 10-20 mm /ISO 100