Zonsopkomst in Edam.

Zonsopkomst.

Fotografische kunst op Zereena; een landschapsfoto in Edam met een prachtige zonsopkomst bij het havenhoofd.  In deze blog schrijf ik iets over de locatie en de omstandigheden tijdens het maken van deze foto. 

Locatie en tijd Het havenhoofd van Edam is een dankbare plek voor het maken van ochtendopnames, het fotograferen van de opkomende zon. De pier, die in het water loopt, is een dankbaar object om te gebruiken bij de compositie van de foto.

Het is een prachtige voorjaarsmorgen, koud en een beetje wind, De vogels zijn al wakker en de futen zijn volop aanwezig. Het is al een plezier om hier te zijn, het maken van een foto is een extra toegift. 

Ik was al vroeg op de plek om mijn camera klaar te maken en zag de lucht verkleuren in het oosten. Boven de Gouwzee werd het langzaam roder, helaas was er weinig tot geen bewolking te zien.

Deze foto is gemaakt op 27 april om 05.54. De zon was nog achter de horizon verscholen en zou om 06.17 opkomen. 

Camera-instellingen

Ik heb voor deze foto gebruik gemaakt van een 20 mm lens, de camera-instellingen waren: ISO 800, f/5.0 en 30 sec. De verklaring van het hoge ISO-getal en het relatief grote diafragma was de maximale sluitertijd van 30 sec. Door het ontbreken een afstandsbediening was dit mijn maximale sluitertijd; de juiste belichting moest ik instellen met een combinatie van ISO en diafragma. Om zo min mogelijk scherpte in te leveren heb ik deze keuze gemaakt. Ik heb verder gebruik gemaakt van een 10 stop ND filter.

Opmerkingen 

Deze foto is er een in een reeks van opnames die morgen; in de aanloop naar deze foto neemt de verkleuring van de lucht steeds meer toe. Na deze opname wordt de verkleuring weer minder en vind ik de foto steeds minder interessant worden.

Op de computer komt deze foto naar boven als degene met de meeste kleur. In de nabewerking heb ik verder de uitsnede aangepast naar 16×9, de belichting en hoog lichten naar beneden bijgesteld en schaduwen weggehaald. De levendigheid is iets bijgesteld.

Publicatie.

Ik heb deze foto op enkele Social Media gedeeld in een kleine resolutie. Hij is te koop op zereena is het formaat 100×70 cm 

Corona fotografie; tulpen en koolzaad

Corona beheerst ons dagelijks leven en legt ons beperkingen op. De Social Distancing werkt ook door in fotografie, door de gevraagde afstand gaan bijeenkomsten niet door, kan een fotoshoot geen doorgang vinden en kun je niet meer met collega fotografen overleggen, foto’s beoordelen of ideeën uitwerken. Het is een uitdaging om in deze periode gemotiveerd te blijven en te blijven fotograferen en je te blijven ontwikkelen.

Landschap- en natuurfotografie zijn gebieden waar dit goed mogelijk is; je kunt het alleen doen en onderwerpen zijn er genoeg. Het is even zoeken waar het verantwoord is, maar dat lukt gelukkig goed.

De tulpentuin in Anna Paulowna is een prima locatie; 100 telers tonen hier hun tulpen aan het publiek. Het is de Keukenhof in het klein, gelukkig zijn de bezoekersaantallen klein en bestaat de mogelijkheid om uitgebreid te fotograferen. Vanaf half maart tot half mei staat de tuin in bloei en is de tuin op z’n mooist. De tuin is het hele jaar geopend. De toegang is gratis, afgelopen week ben ik er geweest.

Mijn uitdaging was deze keer om met name de tulp te fotograferen in zijn eigen omgeving, een bloem vastleggen in een veld(je) vol met bloemen. Hoe isoleer je de tulp in een omgeving van tulpen?

De tweede fotografische actie is het fotograferen van het bloeiende koolzaad in Waterland. De Oude Zeedijk heeft op plekken een pracht aan bloeiend wild koolzaad, met name de dijk tussen Uitdam en Durgerdam heeft prachtige bloemenvelden. Ik kom hier op de fiets vaak langs en weet ondertussen waar de mooie plekken zijn.

Er wordt momenteel gewerkt aan de ophoging van de dijk in het kader van dijkversterkingen. Het is goed mogelijk dat volgend jaar deze gele bloemenpracht verdwenen is.

Uitdam.

Het bloeiende koolzaad contrasteert prachtig met de daken en de huisjes van Uitdam, ik heb geprobeerd dit in een foto te vangen. 

De tweede foto is van de dijk naar de polder, hier staan mooie rietvelden, de kleur harmonieert prima met het gele bloeiende koolzaad.

Polder bij Uitdam.

Wat is jouw aanpak om in deze tijd van sociale isolatie te blijven fotograferen? Ben benieuwd naar jouw inspiratie.

Fotograferen op Texel.

Afreizen naar het Waddeneiland Texel in het voorjaar;  lammetjes en bloembollenvelden is voor elke fotograaf een must. Op naar de veerboot. We zijn recent een paar weken in de Waal geweest en hebben het eiland verkend.

Het eiland beidt werkelijk prachtige plekken. De eerste avond kwamen we bij de vuurtoren op de noordpunt terecht en maakte een foto van de zonsondergang. 

Het was nog even zoeken naar de lammetjes, gelukkig vond ik een groepje schapen met lammetjes en maakte daar mijn eerste foto van lammetjes van dit jaar. 

Wandelen over het oude deel van het eiland doe je tussen de tuunwallen. Voor afscheiding van weilanden was het graven van sloten was door gebrek aan water geen optie en er was weinig hout beschikbaar. Daarom werden er plaggen op elkaar gelegd tot een hoogte van 1 meter; de tuunwal. 

De Eierlander Polder, in het noorden van het eiland, is het resultaat van een inpoldering die begon in 1835. Het is een vlak, uitgestrekt landschap met een paar dorpen en enkele boerderijen. Het is ook een gebied waar veel rotganzen zich een groot deel van het jaar ophouden. Een wandeling door dit landschap biedt de mogelijkheid een koppel opvliegende ganzen vast te leggen. 

Tenslotte was het een uitdaging om de zonsopkomst vast te leggen; hiervoor zijn enkele locaties erg geschikt. De haven van Oudeschild en het haventje van de Cocksdorp zijn bekende plekken. Ik heb ervoor gekozen om de opgaande zon vast te leggen aan de noordkant van het eiland, daar waar de boot in de zomer naar Vlieland vertrekt. 

 Het vroor licht ’s-Morgens en was prachtig helder op het Wad, met in de verte een eenzame vissersboot. 

Texel is een prachtig eiland om te fotograferen en heeft nog veel meer mogelijkheden dan de boven genoemde. Genoeg om een volgende keer weer te gaan fotograferen hier. 

Maart 2020.

Mijn fotografie in maart

In januari van dit jaar ben ik begonnen met een maandelijks overzicht van mijn fotografie activiteiten. Om mezelf bij de les te houden en om leuke tips te delen. De blogs van januari en februari zijn elders op mijn site te lezen, vandaag de derde blog over maart.

Door de Corona maatregelen staat mijn foto programma onder druk: fotoshoots met modellen is niet mogelijk, urbex activiteiten ook maar beperkt en reizen is helemaal uit de boze; landen sluiten hun grenzen. Tenslotte zijn ook de afspraken samen of in een groepje te werken afgeblazen. Exemplarisch hiervoor zijn de foto’s gemaakt over de grootte leegte a.g.v. Corona: https://www.nytimes.com/interactive/2020/03/23/world/coronavirus-great-empty.html

Mijn fotoagenda vertoont veel nu veel lege plekken en de uitdaging is om deze op te vullen en creatief bezig te blijven en mezelf te ontwikkelen. Maar eerst mijn fotografieactiviteiten van deze maand.

Model Bo.

Fotograferen. Foto’s gemaakt en actief gefotografeerd voor de cursus Abstracte Fotografie die ik momenteel volg. De 4emodule heb ik ondertussen afgerond, nog 1 te gaan de komende maand. Sommige foto’s op deze blog zijn hiervan. 

Een workshop Industriële fotografie NDSM, Amsterdam met model, weer veel geleerd en veel mooie foto’s gemaakt. Leuk om de combinatie van een industriële omgeving te combineren met modelfotografie, geeft ook weer een nieuwe invalshoek.

Tijdens mijn 10-daags verblijf op Texel elke dag foto’s gemaakt van de natuur op het eiland, met zonsopkomst en zonsondergang als extra uitdaging, hoe maak ik daar iets moois van?

Opvliegende rotganzen.

Inspiratie En dan inspiratie: Deze keer weinig in inspiratie opgedaan. Wel het boek: De Smaak van Texel, een kook- en kijkboek over het eiland Texel met foto’s van Ruth de Ruwe, gelezen.

Op YouTube een aantal films bekeken van oa. Serge Ramelli en Jeroen de Jong over fotograferen en nabewerking in LR, komen weer nieuwe ideeën uit. 

Plannen. Om de lege plekken in mijn agenda weer aan te vullen heb ik voor komende maand het idee om regionaal de (Corona) leegte in beeld te brengen.

Op www.zoom.nl  en www.digifotopro.nl komen er de nodige tips en ideeën voor fotograferen voorbij, ik kijk er regelmatig naar.

Hoe gaan jouw fotoactiviteiten?

Blijf gezond en tot volgende maand.

Fotograferen in Boedapest.

Parlementsgebouwen aan de Donau.

Boedapest is de hoofdstad van Hongarije. De stad is gelegen aan weerszijden van de Donau en telt ca. 1,7 miljoen inwoners en is daarmee ook de grootste stad van Hongarije.

Haar omvang berust op de functie van hoofdstad van het Habsburgse Koninkrijk Hongarije dat twee maal groter was dan de huidige republiek. De stad is de 7e stad qua bevolkingsaantal in de Europese Unie. De stad werd in 1873 gevormd door het samenvoegen van Boeda en Óbuda op de westelijke oever van de Donau met Pest op de oostelijke oever. Vóór 1873 noemde men de steden gezamenlijk Pest-Boeda.

In februari zijn Eric en ik hier een weekend naar toe gegaan om te fotograferen; de Red Star Train Graveyard stond hoog op ons verlanglijstje. Na een rechtstreekse vlucht kwamen we rond de middag aan op het vliegveld, met de bus naar de stad en met een andere bus naar ons appartement aan de oever van de Donau. Het openbaar vervoer is perfect geregeld in Boedapest, we hadden een pas gekocht voor het weekend en konden onbeperkt gebruik maken van een fijnmazig trein, bus en metro netwerk. Vooral in het centrum is er op bijna elke straathoek een halte.

Red Star Train Graveyard.

De eerste dag hebben we vooral langs de rivier gefotografeerd; talrijke bruggen, scheepvaart, en het parlementsgebouw vormen een schitterend scenario. Vooral als het licht minder wordt en de lichten aangaan wordt het mooi, het blauwe uurtje is hier werkelijk top.

De volgende morgen hebben we de Red Star Train Graveyard bezocht, we hadden geluk en konden ongehinderd het terrein betreden. Hier hebben we enkele uren doorgebracht en mooie dingen vastgelegd. Vervolgens via het Vrijheidsmonument naar de Joodse Synagoge. Helaas was deze gesloten op zaterdag. De dag afgesloten met avond- en nachtfotografie aan de Donau met de standaardfoto van het Parlement aan de Donau.

Budapest Train Station.

Zondag hadden we een gids gehuurd, de afspraak was dat hij ons langs een aantal interessante Urbex locaties zou gidsen voor het maken van mooie foto’s. Het goede nieuws was dat het een aimabel persoon was die op tijd op de afgesproken plek verscheen. Het minder goede nieuws was dat we niet een Urbex foto hebben gemaakt. Kortom het was een fiasco en de gids leverde niet wat afgesproken was.

Aansluitend hebben we nog de Joodse synagoge bezocht, een indrukwekkend gebouw en een nog indrukwekkender monument van de Joodse aanwezigheid in Hongarije.

De Bekende foto!

Maandagmorgen vlogen we terug na een prachtig weekend en met schitterende foto’s 

Mijn fotografie in februari.

Mijn fotografie in februari.

Vorige maand ben ik begonnen met een maandelijks overzicht van mijn fotografie activiteiten. Om mezelf bij de les te houden en om leuke tips te delen. In de tweede blog hierover het resultaat van februari.

Mijn fotografieactiviteiten bestaan uit twee delen, fotograferen en inspiratie. De eerste spreekt voor zich en in de tweede deel ik lezen, tentoonstellingen, films, en boeken over dit onderwerp in.

Fotograferen.

Foto’s gemaakt en actief gefotografeerd voor de cursus Abstracte Fotografie die ik momenteel volg. De 3emodule heb ik ondertussen afgerond, nog 1 te gaan de komende maand. Sommige foto’s op deze blog zijn hiervan. Een middag high-key fotografie gedaan met enkele fotovrienden, weer erg leerzaam om zelf een studio in te richten en de verlichting af te stellen. Het high-key effect bij mij viel trouwens tegen.

Eric en ik zijn samen naar Budapest geweest, de Red Star train graveyard stond hoog op ons lijstje. Een leuke anekdote is dat we hier eenvoudig binnen kwamen, het verlaten van deze Urbex locatie leverde meer problemen op.

Met Chris ben ik naar de IJsbeelden in Zwolle geweest, mooie abstracte foto’s gemaakt.

Inspiratie

En dan inspiratie: zoals museumbezoeken, documentaires, films, podcasts, boeken en tijdschriften. Dat is er deze maand wat bij ingeschoten, de plannen waren er wel maar de uitvoering ervan lukte niet erg.

Wel een workshop studiofotografie gevolgd bij Arnold van der Zee , erg leuk te doen, veel gezien en geleerd en prachtige foto’s aan overgehouden.

En last but not least de films Parasite (Gouden Palm in Cannes) en De beentjes van St Hildegard gezien, van beide erg genoten. 

Hoe ziet jouw Make & Play lijstje er voor deze maand uit?

Treinen kerkhof in Boedapest.

Een MAV loc

Red Star Train Graveyard, Budapest.

Dit is ‘Red Star Train Graveyard’ nabij Boedapest met grote locomotieven en wagons die in een oude loods staan ​​die langzaam door de natuur wordt teruggewonnen. De treinen zijn gehuisvest in gebouwen vlak bij de actieve spoorweg. Het terrein is afgesloten en wordt bewaakt, in het pand ernaast wordt er aan treinen gewerkt. Ik heb recent deze Urbex locatie bezocht met Eric.

In de werkplaatsen stond een locomotief uit de MAV 301-serie met vier cilinders die in gebruik was van 1911 tot 1914. Het is een van de slechts twee overgebleven ter wereld. Er is ook een grote MAV-loc 424. Met een verbazingwekkende 137 ton produceerde Hongarije 514 van deze enorme machines en ze werden op grote schaal in heel Europa gebruikt. Sommige zijn zelfs geëxporteerd naar Noord Korea.

Of deze locomotieven en de wagons echt door de nazi’s werden gebruikt voor de verplaatsing van joodse gevangenen tijdens de Tweede Wereldoorlog, of dat het slechts een stedelijke legende is, is onduidelijk. Maar als de beweringen inderdaad juist zijn, voegen ze een veel tragische dimensie toe aan de verlaten spoorwegwerkplaats.

Een 4-cylinder MAV

Het rollend materieel is eigendom van het National Railway Museum, maar er is helaas geen geld om ze te herstellen. De gebouwen vallen uiteen, evenals de treinen erin. Veel van het rollend materieel staat al meer dan 40 jaar op dezelfde plaats.

We hebben er met veel plezier rondgelopen en gefotografeerd, er is veel uniek materiaal aanwezig. Het complex is volledig afgesloten, het wordt actief bewaakt.

Istanbul, het verzonken paleis.


Het verzonken paleis, Istanbul.

Istanbul is een van de meest bezochte steden ter wereld – en terecht. Het biedt adembenemende moskeeën, keizerlijke paleizen, monumenten, markten en bazaars, allemaal ingepakt in de beroemde warme gastvrijheid van Turkije. Veel van deze locaties bevinden zich rond de wijk Sultanahmet, het toeristische centrum van de stad en een centrum van oude geschiedenis.

De best bewaarde overblijfselen van Constantinopel zijn echter niet te vinden aan de oppervlakte van de stad, maar eronder. De meest beroemde van deze ondergrondse sites ligt midden in het centrum van Sultanahmet: een oude stortbak. Het is de Romeinse stadsinfrastructuur die nu gerenoveerd wordt om bewaard te blijven als een zorgvuldig beheerde toeristische attractie.

Recent heb ik met een aantal leden van de Foto Community Waterland deze attractie bezocht en er gefotografeerd.

Entree.

HET BASILICA CISTERN

Het verzonken paleis is de bekendste – en zeker de best bewaarde – van de ondergrondse wonderen van Istanbul. Toch vind ik het verrassend om te zien hoeveel bezoekers voorbij, of beter gezegd, boven de site lopen zonder de trap af te dalen en een kijkje nemen in dit prachtige Romeinse bouwwerk.

Ontworpen om het Grote Paleis en de omliggende gebouwen te bedienen, kon het tot 80.000 kuub water opslaan dat werd geleverd via 20 km lange aquaducten uit een reservoir in de buurt van de Zwarte Zee. De Basilica Cisterne werd gesloten toen de Byzantijnse keizers verhuisden van het Grote Paleis.

Het reservoir werd in 1985 schoongemaakt en gerenoveerd door de lokale autoriteiten en geopend voor het publiek. Het is nu een populaire toeristische attractie, zeker een bezoek waard.

Ik heb deze plek bezocht, het heeft veel sfeer en is een prachtige plek om foto’s te maken. De verlichting was minimaal met veel stralen van rood en oranje en geel. Een statief is hier niet toegestaan.

Het reservoir is echter maar de helft van het verhaal en ik ben benieuwd naar de waterwegen die het reservoir ooit voeden. Grote stenen aquaducten, hoogstandjes van vroege bouwkunst die nu droog en stoffig oprijzen aan de rand van het stadscentrum.  Kijken naar deze oude techniek wordt uitgesteld tot mijn volgende bezoek aan Istanbul, de geweldige stad aan de Bospurus.

Mijn fotografie activiteiten in januari.

Mijn fotografie in januari.

Je bent wat je doet, is een bekende uitspraak. In fotografie termen, je foto’s laten zien wie je bent…. Ik ga hier maandelijks melden wat ik zie en doe op dit gebied. Om mezelf bij de les te houden en om leuke tips te delen. In de eerste blog hierover het resultaat van januari.

Dit jaar wil ik starten met een maandelijks overzicht van mijn fotoactiviteiten, om meer focus te geven aan deze hobby; dit jaar wil ik het iets gestructureerder doen. Natuurlijk deed ik dit al in mijn hoofd, maar week er toen ook gemakkelijk vanaf. Iets wat ik in mijn hoofd al deed, maar nu ook op schrift zet.

Het idee heb ik geleend van “De Kronkeling”, een leuke nieuwsbrief die wekelijks informatie geeft over zachte kant van de fotografie; geen camera’s en aanverwante zaken. Ik vind het erg interessant. De blog fotojaarplan vormt de basis van deze blog.

De fotografieactiviteiten deel ik op in twee delen, fotograferen en inspiratie. De eerste spreekt voor zich en in de tweede deel ik de lezen, tentoonstellingen, films, en boeken over dit onderwerp in. En nu mijn lijst voor januari.

Fotograferen.

Foto’s gemaakt. Actief gefotografeerd voor de cursus Abstracte Fotografie die ik momenteel volg. De 2emodule heb ik ondertussen afgerond, nog 2 te gaan de komende maanden. Sommige foto’s op deze blog zijn hiervan. Een avond low-key fotografie gedaan met enkele fotovrienden, erg leerzaam om zelf een studio in te richten en de verlichting af te stellen.

Inspiratie.

En dan inspiratie:, zoals museumbezoeken, documentaires, films, podcasts, boeken en tijdschriften. De opening van de fototentoonstelling bezocht in het Bimhuis van Tom Mijs, prachtige portretten van muzikanten, afgedrukt in zwart wit met veel contrast. En tenslotte op mijn Pinterest account enkele nieuwe boards gemaakt als inspiratie; high-key, Iconische portretten en Boedapest. 

Hoe ziet jou lijst(je) er uit?

De laatste loodjes.

Deze blog gaat over het laatste deel van mijn fietstocht. Met Mieke samen een heerlijk weekend doorgebracht in Bordeaux, een prachtige stad aan de Garonne. Het heeft grandeur, prachtige gebouwen en uitstekende wijnen. We hebben heerlijk langs de boulevard lopen slenteren, geluncht in typische Franse restaurants en genoten van alles, iedereen en van elkaar. Toch zijn ook hier zijn de tegenstellingen groot, families met kinderen slenterenden door de stad maar we zien ook regelmatig militairen met automatische geweren patrouilleren.


Bordeaux.

De fiets heb ik vervolgens in Bordeaux laten staan en met OV naar Pamplona gereisd, en daar een heerlijk weekend doorgebracht met Reinier, Alejandra en Dafne. Het was erg fijn om hun weer te zien en even deel uit te mogen maken van het gezin.  


Pamplona is een mooie stad in Navarra, schoon met ruime wegen en veel matige hoogbouw, een grote arena de torros, het middelpunt van de Saint Fermin. Verder viel me op dat de servicegerichtheid hier minder is, Spanjaarden spreken alleen Spaans én je kunt er heerlijk eten voor weinig.

Parijs, de Seine.

Teruggereisd naar Bordeaux, fiets opgepakt en met de TGV naar Parijs; mijn fiets heeft zijn snelheidsrecord verbeterd. Vanaf Montpernasse in een aantal dagen naar huis gefietst.  Fietsen in Parijs is een belevenis, het centrum is druk, terrassen zaten vol. Ik ben oa. langs het Louvre en de Notre Dame gereden. Ik vond de buitenwijken sterk verpauperd en was blij dat ik deze achter me kon laten.


50 tinten groen.


Op het platteland begon het graan al te verkleuren en was hier en daar al bezig met afrijpen, het eerste koolzaad was al gedorst. Een onweersbui kleurt de lucht donker, de regen valt gelukkig naast het bushokje waar ik schuil. 

Nog meer naar het noorden, in Picardië wordt het vlakker, zie ik meer aardappelen en heel veel windmolens. Fietsen langs het Canal du Nord is prachtig, het landschap heeft 50 hier tinten groen. Er is veel scheepvaart, de smalle oude spitsen wurmen zich door de sluizen, waarmee het verval in het landschap wordt gereguleerd.

België

In België rij ik eerst op het  jaagpad van het Albert Kanaal en later langs de Schelde. Ook hier is het prachtig om te fietsen, bijna geen auto’s, veel natuur en heel veel rust. Zelfs op de fiets is de taalgrens bijna exact vast te stellen, de Franse groet in het voorbijgaan wordt op een bepaald moment in het Vlaams beantwoord. Ik kom aan het eind van de dag aan op mijn slaapadres, verrassend, aan de Schelde waar de grote boten voorbij varen.  Het is een mooie, warme avond en zie vanaf het balkon de zon ondergaan over de rivier.

Home zweet home.

Vanaf hier is het nog 2 dagen naar Edam en met een tussenstop in Dordrecht.  Zondagmiddag kom ik dan weer aan in Edam. Heerlijk om weer thuis te zijn, na een prachtige reis.

Hartelijke groet,

Herman